16 MART YENİDEN DOĞMAK…
Her yıl 16 Martta eve kapanır hiç dışarıya çıkmam. Bunu kimseye farkettirmeden yaparım. Ama nedense bu sene artık bunun nedenini anlatmak istedim.
Bilmiyorum belki bir gün insanlar beni, hayata bakışımı, ruhumu, duygularımı, bedenimle olan barışıklığımı daha iyi anlar ve beni sevmeye çalışır diye heralde sanırım…
Siz hiç ölümden döndünüz mü? Ben ölümden döndüm.. Hayata geri dönüşüm işte o gün bugün…
Üniversiteye başladığım ilk seneydi. Bir sabah evden çıkmış otobüse binmek için durağa giderken, güzel sanatlar okuyanlar bilir elimde kocaman bir resim dosyasıyla,
tabi ki yayalara yeşil ışık yanarken karşıdan karşıya geçiyormuşum. Araçlara kırmızı yanarken arabasıyla hızla geçeceğini sanan biri o hızla bana çarpmış. Minyon biri olduğum
için o zaman da zayıftım tabiki 🙂 araba beni dosyamla birlikte havaya fırlatmış yere düştüğümde kafamı kaldırıma çarpmışım. Etraftakiler beni hemen hastaneye götürmüşler.
Kafa tramvası ve hafıza kaybı geçirdiğim için evden çıktığım gün dahil hastanedeki 3. güne kadar hiçbir şey hatırlamıyorum. Vücudumun kolum, bacağım ve birçok yeri komple
kırılmıştı. Alçılarla mumya gibiydim. Yoğun bakımda iki hafta yattım. Doktorlar yaşamamın mucize olduğunu söylüyordu. Ayağa kalktığıma inanamadılar. Aynı bir bebek gibi tekrar
yürümeye çalışıyordum. İnanın bana çok zordu. Ama inat ettim canım acısa da fizik tedaviye sonuna kadar devam ettim. Çünkü topuklu ayakkabılarımla tekrar yürümeyi çok istiyordum.
Hastanedeyken ilk istediğim şey neydi dersiniz “makyaj malzemelerim”.. 😊 Kolumda alçılar, serumlar, kafam mumya gibi sarılı ama ben tek elimle kaşlarımı düzeltip far sürüyordum.
Hafızam gel gitli olsa bile sanırım bilinç altım sağlamdı. Şuan herşey yerli yerinde ve sapasağlamım çok şükür.. 🙏🏼
Nefes aldığım, yürüdüğüm her gün için Allah’a şükrediyorum. Aradan yıllar geçti ancak hala karşıdan karşıya geçmekten korkuyorum. Araba kullanmaya heves etsem de inanın
ehliyet sınavını geçtiğim halde gidip almadım.
Trafik, araba kullanmak benim fobim haline geldi. Ama dizayn olarak arabaları seviyorum. Formula1’e bayılıyorum. Bu da benim tezat yanlarım… Hayata diğer insanlardan
başka türlü bakıyorum sanırım. Belkide buyüzden anlaşılmakta bazen zorlanıyorum. Onlar gibi olamıyorum.
Şuan birçok insan görsellikleriyle, vücutla, seksüellikle, maddi imkanlarıyla saçma sapan övünme peşindeler… Çıkar ilişkileri üzerine oturttukları yalan dolan hayatları,
göstermelik arkadaşlıklarıyla, kendilerini türlü hale sokuyorlar. Ben onlardan olamadım olamıyorum malesef…
Bazıları bana “Araba kullanmayı bilmiyor musun diye dalga geçebiliyor yada “Niye araban yok” diye küçük dünyalarıyla beni küçümsemeye kalkıyorlar. Hayatımda bu tarz insanlara asla yer yok olamazda…
Bazıları neden sürekli topuklu ayakkabı ve mini giydiğimi kendince eleştirebiliyor. Yürümek için ayakta durabilmek için mücadele vermemiş insanların beni anlamasını tabiki beklemiyorum.
Bazı fotolarımı eleştirenlerde olabilir ama ben kendimle, vücudumla barışığım ve iyi hissettiğim her andan mutluyum. Bazen pasaklı halimden bile.. Kendini sevmeyen başka insanları sevemez diye düşünüyorum ve kendimi seviyorum.. Beni olduğum gibi sevenleri en uzaktan hissedebiliyorum. Benim en büyük motivasyonum sevildiğimi hissedebilmek.. 🙏🏼
İçten içe beni kıskananların, bana zarar vermeye çalışanların, her halini görüp yaşamış biri olarak kötü kalpliler benden uzak dursun diyorum.. Onları zaten Allah’a havale ettim…
Umarım şimdi beni daha iyi anlıyorsunuzdur…
Yarına inanan biri değilim. En önemlisi unutmayın kimsenin ayrıcalığı yok bu hayatta ve her an herkese herşey olabilir ve belki yarın hiç olmayabilir.
Yarın uyandığınızda kimin ne kazanacağını, kimin neleri kaybedeceğini kimse bilemez. Bunu bilip böyle yaşamalı herşeyi… İnsanları tüketmeyin, üzmeyin..
“Hayat, şımaracak kadar uzun değil..” AD
Bu dünyanın türlü zorlukları var. Hergün başka sıkıntılarla uğraşıyoruz. Kimi zaman pes etme noktasına geliyoruz ama gösterdiğimiz direnç bizi hayata bağlıyor.
Yaşamayı sevenler inatla hayatta kalır. Direnin ve mücadele edin. Hayatı sevin ki o da sizi sevsin…
Ey Hayat;
Mücadele gücüme ve sonunda kazanmama sende hayransın bence… İnadına hayat…
Hoşgeldin yeni hayat..” AD
Sevgiler…
Ayşenur Demirkan
16.03.2021